ممکن است قائلان به چندهمسری از اعتقادی بودنِ آن سخن بگویند اما آنها باز در اشتباه‌اند.قوانین و احکام اجتماعی تابع زمان و مکان صدور حکم‌اند و هیچ قدسیتی در آنها نیست.کافی‌ست کمی به تصویرِ اجتماعی_فرهنگی دوران صدر اسلام نگاه کنیم و آنگاه به باورهای‌مان سر و شکل دهیم. 

اما درباره‌ی آیه‌ی معروف به جواز به نکاح با چهار زن نیز می‌باید دقیق بود. این آیه با ادعای قائلان به چندهمسری همخوانی ندارد. در چندهمسری امروزی بحث بر سر زنانی‌ست که امکان ازدواج نداشته‌ و بی‌شوهر مانده‌اند‌. و حال آنکه در آیه‌ی مذکور بحث پیرامون زنانی‌ست که بی‌سرپرست و بدون پشتوانه‌ی مالی زندگی می‌گذرانند و بیم رنجوری و فقر بر آنها می‌رود. در صدر اسلام هدف در درجه‌ی اول تامین اقتصادی جمعیت زنان یتیم است، نه ارضای انگیزه‌های جنسی ایشان. 

در نهایت، اگر می‌خواهیم از پیامبر(ص) الگو بگیریم، نباید از رفتارهایی از او پیروی کنیم که تخت‌بند زمان و مکانِ زندگانی اوست و با اندکی جا‌به‌جایی بلاموضوع می‌شود. ایمان و اخلاق نبی‌اکرم است که باید سرلوحه‌ی کار و کردار ما باشد و به زندگی ما غنا ببخشد.

 

حسین پورفرج

بیست و چهارم آبانماه نودوهشت

 

لینک های مرتبط:

یادداشت اول: خدا یکی، زن چندتایی/نقدی بر مسئله‌ی ترویج چندهمسری

یادداشت دوم: شما می‌گویید چندهمسری، من می‌گویم چرا چندشوهری نه؟!