۴ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «دین» ثبت شده است

  • دوشنبه, ۱۱ آذر ۹۸
  • حسین پورفرج
  • ۰ نظر
نمایش تصویر

خودکشی نام دیگر شهادت نیست! (یادداشتی در باب کارکرد معنابخشی دین)

معنویات- می‌دانیم که ادیان به زندگی پیروان خود معنا می‌بخشند. دین می‌تواند به نحوه‌ی زیستن آدمیان سمت و سو بدهد و مسیر حرکت آنها را عوض کند. من همیشه با خود اندیشده‌ام که اگر از جامعه‌ی ما این معنا‌بخشی‌های دینی کم شود، چه باقی می‌ماند؟! رک و راست بگویم که با چنین اقدامِ بازیگوشانه‌ای تمام جوامع دینی و خاصه جامعه‌ی خودمان بسیار نابهنجار و غیرمعمولی جلوه خواهند کرد و حتی قضاوت‌های‌مان بعضاً تا صدوهشتاد درجه تغییر جهت خواهند داد. در اینجا مایلم به یک نمونه‌ی ساده و قابل رویت اشاره کنم و از باقی نمونه‌ها سر بپرم. می‌دانید که پس از انقلاب بهمن 57 میان ایران و عراق جنگی هشت ساله درگرفت. هر دوی این کشورها شوربختانه مسلمان بودند و خود را جبهه‌ی حق می‌دانستند. هر دو از شعایر دینی سود می‌بردند و با اعتقاداتِ اسلامی خود به پا میدان می‌گذاشتند.

  • شنبه, ۱۵ دی ۹۷
  • حسین پورفرج
  • ۰ نظر
نمایش تصویر

ایمان، فوق شرایع

معنویات-چندی پیش در باب معنای ایمان مقاله کوتاهی نوشتم. در آنجا ایمان را به معنای رابطه بینابینی با خدا گرفتم و حاصل آن را رسیدن به تجربه پناه دانستم. آدمی از طریق ایمان می‌تواند به آغوش امن الهی وارد شود و اصلاً محرم او باشد.  فرد مؤمن خدا را برای خود شخصی‌سازی می‌کند و او را به خانه خود می‌آورد. قلب چنین فردی میزبانیِ میهمانی حیرت‌آفرین را بر عهده می‌گیرد و او را به حیات خلوت خود راه می‌دهد. خدا با فرد مؤمن به فضاهای کم رهرو مؤمنانه ورود می‌یابد و اینگونه از آمال و آلام او می‌کاهد. ایمان فرد مؤمن را فرد دیگری می‌سازد و او را شایسته تکریم می‌نماید: «إن لله تعالی فی الارض أوانی إلا و هی القلوب؛[1] برای خداوند، در روی زمین ظروفی است که این ظرف‌ها برای خود خدا است؛ آن ظروف، دل‌های (مومنان) هستند.»

با این حال، اینک و در اینجا می‌خواهم به بعد دیگری از مقوله ایمان بپردازم. چنانکه از عنوان اثر برمی‌آید من ایمان را موهبتی فرامرزی و فراشرایعی به حساب می‌آورم و هرگز آن را به شریعت ویژه‌ای نمی‌کاهم.از قرآن برمی‌آید که میان دین و شریعت اختلاف مبرهنی وجود دارد و این دو امر هرگز یکی نیستند: